Marginaal: Succes

Structuur

De vakantie is wederom ten einde. Ook Weidevogels is weer in beweging. Ik houd van structuur. Structuur in mijn werk op school, thuis, tijdens een training, op mijn web- en op mijn Hyvessite, in de vakantie, op mijn bureau en in een korfbalwedstrijd. Ik ben in deze een tamelijk overdreven typetje: zeg een controlefreak. Het liefst regel ik mijn leven door middel van een stortvloed aan gele briefjes. Ik weet, dat ik mijn medemens hiermede soms tot het uiterste kan tarten. Het zij zo.

Ook bij Weidevogels is er structuur. Gelukkig maar, want een vereniging runnen zonder dat er een duidelijke structuur achter zit, is schier onmogelijk. De nieuwe commissie, die de JTC en de TC heeft opgeslokt, is uitzonderlijk goed bemenst. Ik typte zojuist bemand, totdat ik me realiseerde dat er ook minimaal een vrouw in zat. Gelukkig maar, want wie moet er anders immers koffie zetten? Ook dit seizoen zal ik trachten mijn politiek incorrecte uitspraken te beperken tot een per column.

Doch deze commissie die, zoals gezegd, voorzien is van ruim een eeuw korfbalervaring, ontbeert de beoogde voorzitter die volgens het plan een extern betaalde kracht zou moeten zijn. Deze voortrekker, een grote roerganger, zou de korfballijnen moeten uitzetten, de commissieleden moeten aansturen, de hoofdtrainer moeten managen en beleidsmatig Weidevogels op koers moeten houden, of zien te krijgen. Wat ik vreesde, gebeurde. Hij of zij is er niet. Budgettair een meevaller.

Er is wel een nieuwe hoofdtrainer. Een grote naam, veel ervaring, mooi CV, dus daar boft Weidevogels mee. Hoe we dat kunnen betalen, is wel een prangende vraag. Want dat deze man voor het karige budget zal werken dat beide voorgangers opstreken, lijkt mij zeer sterk. Ik vermoed dat hij zeker het dubbele kost. Gezien de almaar smaller wordende selectie, rijst de terechte vraag, of dat deze investering wel waard is?

De structuur bij de seniorenteams was mooi van opzet, maar blijkt door diverse plotselinge en onvoorziene oorzaken te riant van omvang. Dat er een team teveel is opgegeven, lijkt mij ten enenmale buiten kijf staan. Weidevogels drie is op dit moment van schrijven een soort spookteam, bemand door slechts een lid. Dat lijkt wat magertjes. Helaas blijkt de beoogde kwantitatieve groei bij het seniorencontingent maar te blijven stagneren. Zorgelijk.

De spaarzame momenten dat ik het eerste zag oefenen, drie maal tot zover, deed het me deugd dat ik ook daar een structuur ontwaarde. Hoog baltempo, gepaard met snel de afvang regelen en dan schieten wat je schieten kunt. Onnodig gebrei vermijden, maar doelgericht veel schoten verzorgen. Dat heeft Weidevogels nodig, gezien de statistische feiten. Het tweede gaat het zwaar krijgen. Vorig seizoen ternauwernood twee maal aan degradatie ontsnapt dankzij wat kunstgrepen, zie ik nu de zware buien al hangen.

Weidevogels kent nog wat vacatures, las ik op de website. Waar ik dan wel om moet grinniken, is het ontberen van een teambegeleider bij het eerste. Alsof je één punt meer haalt, als er zo’n type bij loopt. Het is fijn hoor, als er een is. Ik heb er in het verleden ook diverse malen mee gewerkt, maar om daar nu hoog op in te zetten. Straks gaan we er nog eentje extern inhuren. Dat kan dan ook nog wel van het budget af. Ik wens ieder een structureel goed seizoen.

© Simon Trommel
Augustus 2009