Marginaal augustus: Van oude mensen en dingen die voorbijgaan
Onderstaand fragment knipte ik letterlijk uit mijn column, zoals deze indertijd in de Voerbak stond vermeld. De cursivering in van mij en vandaag, de inhoud is minimaal opmerkelijk.
MARGINAAL OKTOBER 92PRIVATE
DE TERUGKEER VAN KORF DE GIDTS
Schreef ik in Marginaal van oktober 1990: "Het type Korf de Gidts sterft langzaam uit. (Of heft zichzelf op.)" Blijkt twee jaar na dato dat Weidevogels het heugelijk feit mag beleven dat dit fenomeen terugkeert. Enerzijds kwantitatief belangwekkend; elk lid is er immers een. Anderzijds kwalitatief van belang. Immers, iemand die lid is geweest van Ons Eibernest en met zo'n naam door het leven gaat, is een verrijking van de vereniging. Het kan geen toeval zijn, dat deze terugkeer vooraf werd gegaan door een lichte opleving binnen de Weidevogels-gelederen. De zogenaamde voorweeën van een naderend heil. Wees dus welkom, André.
Tot zover het citaat. Opnieuw gaat André ons verlaten. Hij zal elders in den lande voortbestaan, de fluit hanteren en wellicht ook wel als speler zijn tegenstander intimideren en medespeler frustreren. Wie zal het zeggen. De laatste maal dat ik hem sprak, was tamelijk recent. Niet zijn woorden waren opmerkelijk, nee zijn voorkomen was drastisch veranderd. Daar waar zijn eeuwige staart altijd een blikvanger eerste klas was, was dit symbool van verlaat hippiedom of vervroegde midlifecrisis met een ferme knip verdwenen. Met een verfrist hoofd de wijde wereld in, we zullen deze weerbarstige, karaktervolle vent nog missen. Het ga je goed.
Oude mensen verdwijnen soms, sommige dingen gaan voorbij, inzichten schrijden voort en nieuwe korfbalseizoenen starten met de onontkoombare gang van de seizoenen. Selecties vernieuwen zich, kleine kinderen worden groot, junioren verschijnen plots in selecties, maar van één oude man komen we maar niet af. Dit wordt, naar ik meen, het zeventien seizoen dat Dirkjan zijn opwachting maakt in het eerste. Niemand eerder presteerde dat bij Weidevogels. Ik trainde ooit ene Theo (Vreeken) bij Fiks die twintig seizoenen op rij in Fiks 1 speelde. Dirkjan is er dus nog lang niet.
Ook dit jaar zal hij er wel weer in komen, hoewel de start natuurlijk wel weer gemankeerd is. Natuurlijk, het is schier een traditie, mist Dirkjan de voorbereiding, hetgeen elke trainer noopt om enige terughoudendheid te veinzen. Dat zou ik ook doen. Maar het is slechts een kwestie van tijd. Hij kan nog steeds mee, sterker, kan in feite nog niet gemist worden. Terwijl hij nu traint in de binnenlanden van de Filippijnen, maakt hij vast ergens in medio september zijn opwachting op het een of andere obscure korfbalterreintje van een modale derdeklasser.
De verwachting zijn in augustus zijn vaak hooggespannen. Te hoog. Weidevogels is erg vaak kampioen van de voorbereiding. Immers; geen druk, dus verliezen mag, maar gebeurt dan vaak niet. Daar waar er in de competitie gewonnen dient te worden, om de kampioensaspiraties en –illusies te bewaarheden. Dan komt er ook de mentale druk bij en haakt er veelal een aantal af. We zullen dit seizoen zeer belangstellend kijken hoe de vlag er bij staat. Natuurlijk wordt de ganse selectie succes gewenst en gegund.
Van oude mensen en dingen die voorbijgaan. Deze titel leende ik belangeloos van Simon Couperus, wiens schaduw mij zelfs niet vergund zij. Ik weet zeker, dat er lezers waren die door deze aanhef op het verkeerde been werden gezet. Zij zullen teleurgesteld zijn wellicht. Deze oude man blijft vooralsnog vanuit de marge zijn columns produceren. Dat gaat maar niet voorbij. Ik wens een ieder een goed seizoen.
© Simon Trommel.
Augustus 2010.
