Weidevogels A1 wint van lastig KCC
Het was voor de A1 een vroegertje zaterdag. Wekker om 6.45, want om 7.45 moesten we verzamelen voor de uitwedstrijd bij en tegen KCC/Hijbeko A3. Het viel me mee dat iedereen (redelijk) op tijd aanwezig was…
Via een omweg (A20 in plaats van de Irenebrug, waar ik nog nooit van had gehoord…) kwamen we aan in Capelle. Na een bakkie koffie voor de vervoerders en wat inschietwerk, begon de wedstrijd in (toen nog) aangename temperaturen.
Al vrij snel bleek dat we vandaag tegen een heel ander kaliber speelden dan Oranje Nassau of KOAG. KCC is een behoorlijke ploeg, waar redelijk wat snelheid en fysiek in zit. Met name Laurens en Luuk moesten in het begin even flink aftasten, want zij hadden het geluk te spelen tegen de beste heer die we waarschijnlijk deze competitie tegen gaan komen.
Ondertussen was er natuurlijk wel ook een korfbalwedstrijd van acht tegen acht aan de gang. Een van die zestien mensen zette Weidevogels op voorsprong. Rosanne schoot lekker droog na 3 minuten de 0-1 op het bord.
In het andere vak liep een heel gehaaide dame bij KCC. Niet overdreven snel, maar heel slim en met een goede beweging was ze op een gegeven moment Lisanne kwijt en tekende ze voor de 1-1.
Na het wisselen werd meteen Jouke in stelling gebracht. Een hele simpele, maar oh zo mooi uitgevoerde aanval afgemaakt door Jouke.
Door geconcentreerd verdedigen en slordige afwerking van onze kan, bleef deze stand een tijdje staan, totdat Jouke zijn heer voor de tweede keer helemaal kwijtwas en de geboden kan nu wel af kon maken. Hierdoor stonden we na een ruim kwartier spelen op een nette 1-3 voorsprong.
Lang konden we er niet van genieten, want KCC scoorde direct na het wisselen van dichtbij. Ondanks deze treffer zaten we nog redelijk rustig op de bank met het gevoel dat alles goed zou gaan komen.
Gelukkig was dit ook het geval. Luuk rondde een prima actie af, zodat we met nog tien minuten voor rust weer op twee punten kwamen.
Jouke bracht ons zelfs naar drie punten door wederom een doorloop af te maken en zo leken we met 2-5 te gaan rusten.
Helaas waren we al iets te vroeg met de rust bezig, want van dichtbij (ik zag het al helemaal aankomen toen er werd geschoten…) werd er door KCC een rebound gepromoveerd tot doelpunt. Rust: 3-5
Een relatief lage score dus in de rust. Dit kwam mede doordat de ploegen redelijk aan elkaar gewaagd waren, hoewel wij over het algemeen misschien wat meer balbezit en kansen hadden. In de rust geprobeerd wat puntjes op de i te zetten en toch ook weer gezegd dat de kansen afgemaakt dienden te worden. Ik wilde graag richting de 12-6. Dat leek een mooi uitgangspunt.
Na rust bleef het toch een tijdje hetzelfde beeld. Er werd prima verdedigd, maar aanvallend kregen we het leer (?) niet door het kunststof. Oké, het was Laurens gelukt vlak na rust, maar het heeft een kwartier lang 3-6 gestaan. Niet echt zorgwekkend, want we hadden het redelijk onder controle, maar toch we hadden doelpuntjes nodig. Zeker toen KCC halverwege de tweede helft de 4-6 scoorde.
Daarna ging het aanvallend wat beter lopen. Van dichtbij was Jurjen zijn heer te slim af en een minuutje later schoot Lisanne van afstand raak, dus werd er weer heel snel van vak gewisseld.
Er werden ook spelers gewisseld, want ondertussen waren André en Lieke warm en zij mochten Luuk en Nicole gaan vervangen.
Dit leek wel resultaat op te leveren in aanvallend opzicht, want vlak daarna gingen Lieke en Rosanne naar binnen, werd de bal aan Rosanne meegegeven en zij legde de bal erin. 4-9 was nu de comfortabele voorsprong, die nog verder werd uitgebreid door Laurens (van afstand).
Hierna leek KCC nog even tegen te gaan spartelen. Ze scoorden er twee snel achter elkaar, waardoor we met nog vijf minuten te gaan op 6-10 kwamen.
Vlak voor tijd werd aan alle twijfel een eind gemaakt. André mocht aanleggen vanaf de stip en vlak voor tijd schoot Laurens zijn derde binnen. Hierdoor werden mijn voorspellende woorden in de rust waarheid en bleef er een 6-12 overwinning staan.
Prima wedstrijd en ondanks dat KCC (zeker in het begin) nog goed mee kon komen, heb ik langs de kant nooit getwijfeld aan een overwinning. Wel even opletten voor een volgende keer. De uitslagen in de poule zijn zeer verassend soms (zo ook deze week, maar dat komt zo). We kunnen moeilijk op voorhand zeggen dat we tegen een ploeg zomaar even de 20 gaan halen. Die instelling was er wel voor de wedstrijd, maar we hebben er vandaag hard voor moeten werken…
Na de wedstrijd ben ik doorgegaan naar DES (onze laatste tegenstander voor de zaal) die onze volgende tegenstander ODO op bezoek kreeg.
Daar aangekomen stond DES al met 3-0 voor en na de 6-1 had ik eigenlijk wel genoeg gezien. DES was heer en meester (lange aanvallen door goede rebound van lange heren) en ODO kon er maar bar weinig tegenover stellen. Verassend dus dat die wedstrijd uiteindelijk in 12-9 is geëindigd. Voor DES, dat dan weer wel.
Een nog grotere verassing was de uitslag van KOAG tegen Excelsior. Het moge duidelijk zijn dat KOAG vorige week niet op volle sterkte was, want Excelsior werd gewoon een punt afgesnoept… Het werd bij KOAG 6-6.