Sociaal 2012
Als gastschrijver en zelfbenoemde spreekbuis van alle korfbalcolumnisten in Nederland mag ik bij dezen mijn beschouwing over het al bijna vergleden jaar 2011 geven. Immers na een jaar hoort er een nabeschouwing ofwel terugblik te komen. De hoogtepunten van het jaar, zo zegt men op televisie dan. Ik wilde me daartoe niet beperken. Het is over dieptepunten, minpunten en mispunten toch veel leuker berichten.
In een land dat langzamerhand steeds meer bevolkt wordt door rechtsdenkende mensen is korfbal een sport, die goed ligt bij deze populatie. Immers, het gekleurde deel van de Nederlandse bevolking is zwaar ondervertegenwoordigd bij de korfbalclubs. Natuurlijk komt traditioneel het grootste deel van de aanwas op de clubs, doordat er reeds korfballende familieleden zijn. Deze oorzaak ontberen onze medelanders. Misschien moet de korfbalbond daar zijn ledenwerfacties eens op richten.
Dit land dat in staat is met droge ogen jonge, ingeburgerde kinderen terug te sturen naar hun land van herkomst, is echter zo rigide aan het worden, dat korfbal wordt beschouwd als een blanke, keurige sport. Een rechtse sport, ooit de oogappel van de CKB, de Christelijke Korfbal Bond! Ik wil niet bij een rechtse hobby horen. Hoeveel bestuurders van korfbalclubs zullen reeds afkomstig zijn uit de populistische PVV-gelederen?
De bond vierde de triomf van het winnen van het WK zeer uitbundig. Alsof het een heel grote kunst was. De belachelijk grote overwinningen die er behaald werden, doen afbreuk aan het hele evenement. Ridicule cijfers die het begrip korfbaluitslag tot een understatement maken. Stop er mee, speel zo nu en dan eens tegen die Belgen om de wereldtitel en laat hen zo nu en dan eens winnen. Korfbal als mondiale sport is kansloos. Besteed liever de centen en de moeite in Nederland. Win zieltjes hier.
De gemeentelijke overheid Lansingerland, die volgens mij probeert de sport langzaam aan te de-subsidiëren, doet er alles aan om van de sport en dus ook korfbal een steeds duurder product te maken. Hoezo elitair? Als korfbal zichzelf honderd procent moet bedruipen, dan wordt het onbetaalbaar voor de modale verdieners. Moeten Henk en Ingrid straks niet meer kunnen korfballen? Gelukkig krijgen we in ruil het megalomane project van het nieuwe gemeentehuis.
‘In Nederland is geen armoede,’ orakelde de nieuwbakken minister-president. Een fris gezicht met een onfrisse boodschap. Zolang er nog een substantiële doelgroep voor de Voedselbanken is, is er in elk geval verborgen armoede. Als we op gemeenteniveau de sporten financieel zodanig gaan frustreren, kan het gebeuren dat voor de minst verdienenden sport een onbetaalbaar goed wordt. Is er dan sprake van sociaal en behoorlijk bestuur?
Het gaat goed met Weidevogels en dan doel ik op het sportieve vlak. In de breedte gaat het al jaren goed. Aardige leden, sociale inslag, niet te prestatiegericht, lief zijn voor elkander Als je echter de prestaties volgt van de eerste teams van D tot en met het eerste, en dat doe ik, zie je dat er op goed niveau meer dan behoorlijk wordt meegedaan. We bulken van de talenten en blijkbaar doe we het qua trainen en opleiden ook goed.
Als deze lijn wordt voortgezet, als we niet teveel talent verliezen door studie of scouting en als Weidevogels ook de wil vertoont, uitspreekt en uitvoert, dan gaan we echt de overgangsklasse eens halen. Wie nu meewarig met zijn hoofd schudt, kan gelijk krijgen. Ik ben niet de grootste optimist, eerder een überrealist, maar ik ben ervan overtuigd dat ik ooit gelijk krijg.
Een wat fragmentarische en onvolledig terugblik. Voor chronologie, volledigheid en feitelijke juistheid wende men zich tot de voorzitter, die daarin ongetwijfeld zal voorzien. Ik wilde meer het een en ander kwijt, dat zeker zeer gekleurd is door mijn subjectiviteit en eigen inzichten. Daar prikt men wel doorheen, toch?
Wie mij zoekt de komende weken voor adequaat verweer, intense kritiek of oprechte waardering, zoeke mij op de Dwingelose heide of in mijn eigen hunebed, waar nauwelijks internet is. Een postduif is sneller. Goede kerst en een sportief geslaagd 2012 wens ik elkeen toe. En bovendien een sociaal 2012, zoals er op mijn persoonlijke kaart stond.
© Simon Trommel
