A1 blijft zicht houden op de titel

Na de domper vorige week tegen Meervogels, moesten we deze week naar het pitoreske Linschoten om bij Luno de punten te veroveren. Een zware opgave, want de thuiswedstrijd was allesbehalve makkelijk en gezellig.
Daarnaast hebben we (mede) door blessures de opstelling door elkaar moeten gooien, waardoor enkele mensen voor het eerst dit seizoen echt met elkaar speelden.

Aangekomen in Linschoten, kwamen we binnen in Café Me Familie. Dit was de voorpoort naar de sporthal. Ik moet zeggen, ik hield mijn hart vast. Het leek wel of de tijd stil had gestaan de afgelopen jaren. Het zag er nogal vies en vervallen uit. Ook het feit dat er binnen gerookt werd, hielp daar niet erg in (en dat zeg ik als roker...). We hadden tijd zat, dus er werd nog even kort wat gedronken met de ouders om vervolgens de zaal op te zoeken.
Deze was gelukkig wat beter als ik in eerste instantie had verwacht, maar het galmde wel heel erg. Dat werd goed duidelijk toen we binnen waren en er 3 volleybalwedstrijden bezig waren. Het was een kakofonie van geluid. Overigens bleek onze binnenkomst het teken van de uitspelende dames om er maar eens gas te geven, want ze bogen een ruime achterstand om in setwinst, en wonnen vervolgens zeer terecht de volgende, waardoor zij de wedstrijd konden winnen. Hierna werd er rustig aan opgeruimd en hadden we ruim de tijd om in te schieten. Toen ook de herenwedstrijd was afgelopen konden we eindelijk beginnen.

In een andere opstelling dus, waarbij het in de eerste aanval nog wel meeviel. André, Jurjen, Lieke en Marit mochten proberen om ons op voorsprong te zetten, terwijl Jouke, Laurens, Lisanne en Nicole in het begin de poort dicht moesten houden.
Ik moet u nog even herinneren dat de wedstrijd in de Rijneveen erg fysiek, vervelend, maar zeker ook goed was. Vandaag hadden we een dame die de wedstrijd in goede banen moest houden. Voor de wedstrijd werd al duidelijk dat ze totaal geen lichamelijk contact wilde (is al iets achterhaald, maar toch) en dat is grotendeels in ons voordeel geweest.

Goed, we beginnen met de wedstrijd. Als thuisspelende ploeg mocht Luno uiteraard de bal uitnemen, dus het was zaak de bal te ontfrutselen. Dit lukte, mede doordat Luno nog niet helemaal scherp was en de bal ging naar de aanval, waar Jurjen met zijn eerste schot meteen de 0-1 op het bord liet zetten. Lekkere droge knal en een mooie vroege voorsprong. Uitbouwen die hap!
Dit lukte twee minuten later toen André een vrije bal mocht nemen en de bal (waarschijnlijk) tot zijn eigen verbazing niet terug kreeg, maar door de korf zag verdwijnen. Marit had namelijk bedacht de bal niet terug te gooien, maar simpelweg zelf in de mand te leggen. Prima slim doelpuntje!
Opdracht 1 was dus geslaagd. Fel en geconcentreerd beginnen en daarmee snel op voorsprong komen. Dit werd ook een vervolg gegeven door de tweede aanval. Een prima uitgespeelde aanval, met een slimme uitstap van Nicole, waardoor Laurens al doorlopend voor 0-3 tekende. Als hij even later mag aanleggen vanf de stip, wordt het zelfs 0-4.
Ongeveer halverwege de eerste helft mag ook het andere vak aanleggen voor een stip en André wist deze te verzilveren. Zo stonden we na 17 minuten op een 0-5 voorsprong en had Luno eigenlijk nog niks gedaan waar wij ons zorgen over hoefde te maken. Het gevreesde fysieke spel was redelijk ver te zoeken, mede dankzij het consequent optreden van de eerder genoemde dame.
Dat dit af en toe ook nadelig kon werken voor ons, merkten we pas later in de eerste helft. De eerste keer was een overtredingkje van Lisanne, waaroor Luno via de vrije bal kon scoren en vlak voor rust een licht overtredinkje van Marit met hetzlefde resultaat. Tussendoor echter had Jouke ook nog van zich laten horen en zo gingen we de rust in met een 2-6 voorsprong en had Luno nog geen doelpunt op eigen kracht kunnen maken.

Een goede eerste helft dus, maar er kwamen wel wat ergernisjes naar voren in de kleedkamer over het feit dat er echt niks mocht. Nogmaals verteld dat dit over het algemeen in ons voordeel was en dat het geaccepteerd moest worden. Jammer is dat we na de 0-5 wat meer moeite kregen met scoren, waardoor we niet echt heel ver uit zijn gelopen, maar al met al dik tevreden over de eerste dertig minuten.

In de thuiswedstrijd ging de tweede helft korfballend en qua score gelijk op en dat gebeurde deze wedstrijd eigenlijk ook weer, al liepen wij wel eerst weer een puntje weg doordat André van afstand raak knalde.
De tweede helft was namelijk de helft van de tegenstander van Jouke. Luno leunt namelijk voornamelijk op twee heren. Beide heren hadden in de eerste helft al een vrije bal gescoord, maar nu ging de heer van Jouke ook ineens uit schoten raak schieten. Zo werd het 3-7 na een paar minuten in de tweede halft.
Jouke vond dat uiteraard maar niks en liet zien dat ook hij een prima schutter is, deze keer via een vrije bal, waarna beide Luno heren de stand terugbrachten naar 5-8 en het werd zaak om Luno niet nog dichterbij te laten komen.
Blijkbaar hebben we vorige week bij Meervogels gezien hoe we op de juiste momenten moeten scoren, want Jurjen counterde de 5-8 onmiddelijk, waarna Laurens (stip) en Jouke (doorloop) ervoor zorgde dat Luno zich stuk zou gaan lopen op een 5-11 achterstand.
De heer van Jouke strubbelde nog wat tegen door twee puntgave afstandsschoten te prduceren (7-11), maar vlak voor tijd scoorde de ingevallen Rosanne de laatste Bleiswijkse treffer (tevens onze 100e zaaldoelpunt).
Zo ongeveer in het eindsignaal kreeg Luno nog een vrije bal en deze werd door de andere heer gepromoveerd tot doelpunt, maar dat was de laatste gebeurtenis deze wedstrijd, waardoor we deze belangrijke uitwedstrijd winnen met 8-12.

Het vooraf gevreesde fysieke spel was gelukkig ver te zoeken en dat heeft de wedstrijd (ondanks het af en toe doodfluiten) goed gedaan. We hebben bij vlagen prima gespeeld en het is ook erg leuk om dingen van de trainingen steeds vaker terug te zien in de wedstrijden.
Groot minpunt van vandaag is dat Nicole geblesseerd is uitgevallen en daardoor waarschijnlijk een of twee wedstrijden moet gaan missen. Hopelijk is Rosanne dan weer voldoende hersteld om een volledige wedstrijd te spelen.

We hebben nu een belangrijke periode afgesloten. Een altijd lastige doordeweekse uitoverwinning, een dompertje thuis tegen Meervogels en deze prima overwinning betekent dat we nog steeds op koers liggen om over een paar weken beslag te leggen op het kampioensschap. MAAR... we zijn er nog niet. Komende week komt KCC op bezoek en die zullen na twee verliespartijen tegen ons nu wel een keertje willen winnen. Daarna een weekje vrij, waarin de concurrentie wel de hal in moet.
Vervolgens uit bij Korbis, een wedstrijd die we allemaal verwachten dik te winnen, maar juist daar schuilt het gevaar in. Niet te makkelijk over denken.
Next is een tripje naar Krimpen, waar we nog een flinke kluif gaan krijgen tegen KOAG A2.
Tot slot mogen we de competitie thuis eindigen tegen Avanti, waar we het verdomd lastig hebben gehad.
Al met al dus nog genoeg om naar uit te kijken!

Luno A1 - Weidevogels A1 8-12
Korbis A2 - KOAG A2 11-14
Meervogels A2 - Avanti A3 17-11